This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 5 title

Bunt nastoletni

Nie ma chyba nastolatka, który w mniejszy lub większy sposób nie przeżywałby buntu. To naturalne, wpisane w okres dojrzewania, dlatego jeśli nasze nastoletnie dziecko jest nazbyt spokojne, powinniśmy się prędzej martwić, niż cieszyć. Oczywiście nie jest dobrze, kiedy popada się w skrajności, dotyczą one jednak obu stron. Jeśli nastolatek buntując się, zaczyna agresywnie się zachowywać czy dokonywać jakichś rzeczy prawnie zakazanych, wtedy absolutnie nie jest to rzecz godna pochwały. Trzeba wtedy podjąć radykalne kroki wychowawcze – dopóki jest to możliwe i dopóki jeszcze ma się na takiego młodego człowieka jakikolwiek wpływ. Pamiętajmy, że osoby, które mają naście lat dopiero kształtują swój charakter, więc można jeszcze wówczas wiele zmienić, zwłaszcza właśnie jeśli wpadają w złe towarzystwo, a ich bunt przyjmuje zbyt duże rozmiary. Niemniej jednak jeśli mamy do czynienia z nastolatkiem, który absolutnie nie ma swojego zdania i nie buntuje się, zastanówmy się również nad tym, żeby go nieco do tego pobudzić. Nie będzie to strzelanie sobie kulą w stopę, ale wymaganie naturalnego dla tego wieku zachowania. Lepiej bowiem, żeby młody człowiek nauczył się mieć swoje zdanie i próbował je egzekwować. To pomoże mu w życiu i sprawi, że będzie w nim bardziej pewny siebie. Dlatego na rodzicach spoczywa mądre wychowanie i zachowanie złotego środka. Same nastolatki powinny natomiast pozwalać sobie czasem na nutkę refleksji nad swoim życiem właśnie. To również pomoże odnaleźć im się w rzeczywistości.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Nastolatki w gimnazjum

Kiedy młodzi ludzie idą do gimnazjum, najczęściej zaczyna się ich okres dojrzewania. Proces ten ma już miejsce w ostatnich klasach szkoły podstawowej, jednak wiek gimnazjalny jest najtrudniejszy – nie tylko dla rodziców czy nauczycieli, co przede wszystkim dla samych nastolatków. Dlaczego? Przede wszystkim dlatego, że są to osoby, których świadomość się budzi. Świadomość tego, jacy są, jakimi są ich znajomi. Zaczynają dojrzewać, dorastać. Przestają być dziećmi, a okres przejściowy, przeistoczenia się brzydkiego kaczątka w łabędzia niestety trochę boli. Boli niekoniecznie fizycznie, choć to także, co przede wszystkim psychicznie. Zmienia się charakter, kształtuje się. W tym momencie, właśnie w szkole gimnazjalnej, nastolatki są najbardziej drażliwe na swoim punkcie, bowiem widzą, są w stanie dostrzec wszystkie zmiany, jakie odbywają się bezpośrednio z ich udziałem. Nie nad wszystkim są w stanie zapanować, nowe życie ich przerasta. To naturalne, dlatego do gimnazjum powinno się wybierać najlepszych pedagogów. Ważne oczywiście, żeby takie osoby potrafiły nauczyć młodzież, ale nade wszystko, żeby umiały nawiązać z nią dobry kontakt i być w przynajmniej poprawnych (choć chciałoby się, żeby były dobre albo świetne) relacjach. Tylko wtedy, kiedy nawiąże się bowiem nić porozumienia, nauczyciel będzie mógł kształtować charaktery uczniów. Więcej, będzie mógł prezentować im materiał lekcyjny i go egzekwować. Nastolatki muszą zaufać nauczycielowi i potraktować go jako autorytet – to pierwszy krok do sukcesu.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Problemy nastolatków

Nastolatki mają całkiem sporo różnorodnych problemów. Dlaczego? Niektórzy powiedzieliby w tym momencie, że przecież wszyscy mamy problemy, niezależnie od tego, ile mamy lat. Przede wszystkim musimy jednak wziąć pod uwagę fakt, że najbardziej emocjonalnie do życia podchodzą właśnie osoby, które mają naście lat. Później z wiekiem spojrzenie na świat się nieco zmienia. Oczywiście, wiele jest sytuacji, w których się przejmujemy, stresujemy, ale mamy mimo wszystko większy dystans do tego, co się dookoła nas dzieje. Kiedy jednak mamy te kilkanaście lat wszystkie problemy urastają do rangi największych na świecie. I trzeba mieć do tego podejście takie, jak należy – takie zatem, które będzie opierało się na wyrozumiałości oraz zrozumieniu. Każdy z nas był nastolatkiem, dlatego powinien pamiętać, jaką wtedy przechodziło się burzę emocjonalną. Problemy nastolatków bywają różne. Najczęściej jednak dotyczą one kontaktów z rówieśnikami oraz samoświadomości. Młodzi ludzie próbują się w jakiś sposób zdefiniować, w jakiś sposób odpowiedzieć sobie na pytanie, kim są, co robią w świecie. To bardzo trudne pytania, na które wcale nie jest tak łatwo znaleźć szybko dobrą odpowiedź. Trzeba mieć to na względzie i być wyrozumiałym. Tylko cierpliwość oraz zrozumienie może być bowiem drogą do porozumienia. W inny sposób nie tylko nie da się porozumieć, co może dojść do konfliktu, a to będzie kolejny problem, i to całkiem poważny. Trudno go bowiem rozwiązać, zwłaszcza jeśli każda strona ma swoje zdanie na ten temat.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Dziecko wobec dziadków

Kto najbardziej rozpieszcza pociechy? Dziadkowie. Dlatego nie ma chyba gorszej rzeczy, jak mieszkanie w jednym domu z dziadkami, którzy nie chcą zgodzić się na ten sam model wychowania, co rodzice. Wtedy często dochodzi do konfliktów, a dziecko zamiast być wychowywane w jeden sposób, uczy się tego, w jaki sposób manewrować między rodzicami i dziadkami i dzięki temu zyskiwać na kontakcie z jednymi i z drugimi jak najwięcej. Oczywiście bardzo wartościowe jest mieszkanie z dziadkami znów z innej strony – jeśli bowiem rodzice muszą pracować, wówczas najczęściej właśnie dziadkowie się dzieckiem zajmują. Nie zostawiają go więc samego ani tym bardziej nie muszą martwić się o to, w jaki sposób zagospodarować czas, żeby starczyło go zarówno na najważniejsze, czyli dziecko, jak i na to, co również jest ważne, czyli na pracę oraz inne dodatkowe czynności, które również muszą być wychowane. Stosunek więc dziadków do wnuka i na odwrót jest więc dość specyficzny. To nietypowa relacja, która z jednej strony ma bardzo wiele uroku, a z drugiej natomiast doprowadza nieraz do sytuacji trudnych do rozwiązania. Warto jednak, żeby dziecko miało jak najwięcej kontaktu ze swoją rodziną, dlatego jeśli tylko istnieje taka możliwość, powinno się pozwalać mu na jak najwięcej kontaktu z dziadkami właśnie. To osoby, które mają dużo czasu dla malucha, co wpływa na to, że więcej z nim siedzą, ucząc go, rozwijając jego wyobraźnię etc. To znów wartości nieocenione, o których zdecydowanie powinniśmy pamiętać i je szanować.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
error: Content is protected !!