This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 5 title

DOBRY KLIMAT

Pogodna atmosfera, ładnie nakryty stół, estetycznie podane po­trawy, zapachy przyjemne, że aż „idzie ślinka” — wszystko to wpływa na nastrój, wzmaga apetyt i wpływa dodatnio na trawie­nie. Na spożycie bez pośpiechu śniadania, obiadu i kolacji nawet najbardziej zapracowany człowiek musi znaleźć czas. O tym, jak siedzieć przy stole, wspominaliśmy poprzednio. Tutaj omówimy te sprawy, z którymi ktoś może mieć kłopot pod­czas większych zebrań towarzyskich. Serwetkę płócienną rozkładamy na kolanach (ściślej na udach) wtedy, gdy już siedzimy przy zastawionym stole i za­czynamy jeść. Ma ona chronić ubranie przed poplamieniem, toteż nie wiąże się jej na szyi, nie wsuwa za dekolt ani za kołnierzyk, .leżeli ktoś je poprawnie, nie wyciera ust serwetką — w razie po­trzeby posługuje się serwetką bibułkową, a w ostateczności raczej chusteczką. Po skończonym posiłku nie składa się pedantycznie używanej serwetki, ale lekko zwiniętą zostawia z lewej strony talerza. U siebie w domu lub w pensjonacie należy serwetkę złożyć sta­rannie albo umieścić w specjalnym kółku. Serwetki papierowe służą do wycierania ust. Wycieranie serwetką papierową sztućców w lokalu nie jest estetyczne ani właściwe; niestety jednak okoliczności czasem zmuszają nas do tego. Zużytą serwetkę bibułkową kładziemy na własny, pusty już talerz, ale nie na popielniczkę.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

JEDZ ŁADNIE

Mimo nienagannego stroju, a nawet harmonijnych i zręcznych ruchów, można się łatwo zdradzić brakiem dobrych manier przy wspólnym stole. Ładnego jedzenia trzeba się uczyć od dziecka. Wskutek głęboko wpojonych wtedy nawyków nie potrafimy wprost potem brzydko zachować się podczas posiłków. Ale nikomu z dorosłych nie wolno rezygnować z osiągnięcia tej umiejętności. Kulturalny, dobrze wychowany człowiek, zwłaszcza często obracający się w towarzy­stwie, musi poprawnie jeść. „Wspólny stół” jest równie ważny między bliskimi, jak i w kon­taktach z innymi ludźmi. Ileż miłych znajomości zawiera się przy nim. Jedzenie nie jest tylko funkcją biologiczną — zaspokojeniem głodu i łaknienia, ale i jedną z najistotniejszych czynności życia towarzyskiego i rodzinnego. Wspólny stół łączy rodzinę w znacznie większym stopniu niż to się niektórym wydaje. Bez posiłków spożywanych razem w ustalonych godzinach dom może się stać hotelem, skąd chętnie uciekamy na całe dnie. Dlatego właśnie do wspólnie jadanych posiłków trzeba przywią­zywać dużą wagę. Ładnie nakrywać stół, nawet najskromniejsze dania przyrządzać starannie (nie przesolone, nie przypalone itp.), starać się, by wyglądały estetycznie, a zwłaszcza dbać o miły na­strój i wesołą, pogodną atmosferę.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

PRZYJEMNA CAŁOŚĆ

Na widok stroju, w którym wszystkie szczegóły „grają”, mówmy: przyjemna całość. Nie osiągniemy „przyjemnej całości” jea powiewną .sukienkę letnią zeszpecimy ciężkim żakietem, do grubej, sportowej jesionki będzie­my nosić melonik, a do tweedowej marynarki jedwabną muszkę.Zapamiętajmy kilka praktycznych wskazań w zakresie dobrego tonu w ubiorze. Kto musi się liczyć z pieniędzmi, niech nie kupuje rzucającej się w oczy, ekstrawagan­ckiej odzieży, lecz porządny, przynajmniej 8—10 lat modny płaszcz, który nada się na wszelkie okazje; sultnię skromną, ale ele­gancką, w której po zmianie kołnierzyka, chusteczki, korali można wszędzie się poka­zać: w pracy, na ulicy, u znajomych, w ka­wiarni.Wielkie możliwości przeobrażenia się daje np. czarna suknia jedwabna czy wełniana, która zależnie od drobnych dodatków (klipsy, pasek, kwiaty, szal, koronka) nabiera charakteru skromnej lub strojnej. Jedna droższa, doskonale uszyta sukienka jest na dłuższą metę mniej kosztowna niż trzy tanie szmatki (niech o tym pamię­tają dziewczęta). Kupować trzeba z rozwagą, ostrożnie, wszyst­ko przemyśleć, by nie żałować wydanych pieniędzy.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

MĘSKI SZYK

Panowie muszą również zwracać uwagę na dobór kolorów.Problem krawata jest znany nie od dziś. „Mężczyzna bez krawata? — To nie do przyjęcia!”„Mężczyzna, który w erze atomowej jeszcze wiąże sobie do­browolnie sznur na szyi — to niewolnik…” Między tymi dwoma krańcowymi poglądami znajduje się wielo miejsca na różne inne punkty widzenia. Jedno jest pewne: zobaczyć dziś młodego człowieka w krawa­cie to nieomal święto. Owszem, wkłada garnitur i krawat do ślu­bu, na egzamin do profesora-tradycjonalisty, gdy udaje się na wybitnie eleganckie przyjęcie czy bankiet, gdy staje przed obli­czem ministra lub — gdy musi… bo bez krawata nie wpuszcżą go 1 do lokalu. Jest bowiem jeszcze trochę takich lokali u nas i za granicą, do których wpuszcza się tylko gości „ubranych”, czyli w garniturach i krawatach. Wprawdzie wciąż jeszcze większość „dorosłych” i starszych panów chodzi w krawatach, ba! mają ich nawet całe kolekcje, ale i wśród nich. są tacy, którzy się wyłamują. Odrzucają kra­waty — by się odmłodzić czy ubierać się szybciej i wygodniej? Czasem zamiast krawata nosi się szal lub barwną chustę przy odpiętej koszuli. Królują wciąż jeszcze trykotowe koszulki z ma­łym okrągłym dekoltem, ponadto rozmaite golfy, wdzianka itp., do których krawat absolutnie się nie nadaje.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
error: Content is protected !!